Een hoop gedonder om de verplichte namenlijst van Marokkanen.

Een hoop gedonder. Die namenlijst moest weg, want wie was Marokko nu eigenlijk om de namen van Marokkaanse Nederlanders te verplichten. En wat dachten de gemeentes eigenlijk te zijn dat ze er netjes aan meewerkten.

“Het kán niet, die namenlijst verbieden. Het kan niet. Onmogelijk!”…

Zo onmogelijk blijkt het uiteindelijk dan tóch niet te zijn. Na een hoop heen en weer geschreeuw, was het de Marokkaanse Nederlander Ahmed Aboutaleb die er niet eens zo héél lang voor nodig had om álsnog te zeggen; ‘die lijst moet weg’…en zo geschiedde. De kersverse Rotterdamse burgervader had het in no-time voor elkaar. In zijn kielzog doet partijgenoot en burgervader van Amsterdam Job Cohen, in een draai van 180 graden, nu mee. Weg met die lijst.

In Almere gaan nu ook al stemmen op, een meerderheid van de gemeenteraad wil die lijst bannen. Er schijnen pardoes, als sneeuw voor de zon, problemen weg te smelten.

Ik verwacht bij de volgende generatie Nederlandse Marokkanen veel Wim of Greet. Die namen doen het namelijk uiterst slecht de laatste jaren en dat gaan de Marokkaanse Nederlanders herstellen. De volgende nieuwe wereldburger in de familie Aboutaleb gaat Wim heten. Wim Ali Aboutaleb. Of Pieter…Pieter Ahmed. Bij een meisje wordt het; Gerrie Aïsha…of Annie Aïsha. Annie Aïsha Aboutaleb. Tripple A.

2010 gaat het jaar van Wim worden, want die naam wordt met uitsterven bedreigd. Er wordt aan lobby gedaan om de naam te behouden. Een heus jaar voor Wim. Cora of Griet…

Naïma kan dus aangifte gaan doen van een Keesje of Marietje.

En ik denk dat Najib ooit een Karel gaat inschrijven. Het volgende jongetje wordt een Willem.

Toevallig een tweeling voor Najib? Twee jongetjes? Willem en Karel tegelijkertijd. Dat zou ik pas Marokkaanse humor van Nederlandse bodem vinden.

De elektronische trommelapparatuur mag mee naar het stadhuis. Het mag een feesie worden. Spruitjes Willem en Karel Amhali worden in de Nederlandse archieven bijgeschreven.

Vanaf heden is het dus eigenlijk alleen nog maar zaak om in ieder geval één gemeentelijke ambtenaar van de burgerlijke stand uit het Koninkrijk der Nederlanden er op te wijzen dat niet zomaar aan pasgeboren kindjes de Turkse nationaliteit toegewezen moet worden.

Het geeft zo’n hoop gedonder. Etnische registratie…

Ik pleit dan ook voor minimaal drie voornamen. Een westerse, een Arabische en Aziatische.

Noem mij dus in het vervolg maar Kaatje Khadija Lulu. En ik wil drie paspoorten.